Jazid kontynuował wrogą w stosunku do chrześcijan politykę swojego poprzednika - zabrał im kilka kościołów, ale przede wszystkim wydał ikonoklastyczny dekret nakazujący zniszczenie wszystkich przedstawień ludzi i zwierząt w całym kalifacie, "krok, który poprzedzał i antycypował ikonoklazm bizantyńskiego cesarza Leona III". Jak pisze Danuta Madeyska "można jednak chyba założyć, że rozkaz ten został prawdopodobnie wykonany jedynie w Damaszku i na terenach najbliższych władzy centralnej".
W arabskiej historiografii przechował się portret kalifa jako oddającego się frywolnym pasjom, w szczególności zaś namiętności do swoich śpiewaczek, Hababy i Sallamy. Jazid miał także posiadać wyrafinowany artystyczny gust i podobnie jak inni Umajjadzi patronować poezji.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kalifowie z dynastii Umajjadów Kategoria:Urodzeni w VII wieku Kategoria:Zmarli w VIII wieku