Jako protestant cieszył się głównie poparciem dyzunitów, dysydentów protestanckich i prawosławnych oraz początkowo przywódcy rebelii kozackiej Bohdana ChmielnickiegoJ. Kaczmarczyk, Bohdan Chmielnicki, Wrocław 2007, s. 76..
Sejm konwokacyjny, który obradował w Warszawie od 16 lipca do 1 sierpnia 1648 stał się areną starć między obiema frakcjamiL. Kubala, Jerzy Ossoliński, wydanie 2, Lwów 1924, rozdział 18 Sejm konwokacyjny 1648, s. 281–300.. Winnych wybuchu powstania na Ukrainie znajdowano w osobach zmarłego króla i kanclerza Ossolińskiego. Pomimo sporów sejm konwokacyjny przekształcony w konfederację generalną zgodził się na propozycję Ossolińskiego by rozpocząć rokowania z Bohdanem Chmielnickim w celu rozbicia sojuszu kozacko-tatarskiego, jednocześnie ustanawiając komendę nad wojskiem w osobach trzech regimentarzyDowódcami wojsk zostali Władysław Dominik Zasławski, Mikołaj Ostroróg i Aleksander Koniecpolski. Zbigniew Wójcik, Wojny kozackie w dawnej Polsce, w: Dzieje narodu i państwa polskiego, Kraków 1989, s. 66–67..
Elekcja