i Anny Szewczyk, gospodyni domowej, przyrodnią siostrą Jerzego oraz Jana Vetulanich. Wychowywali ją matka oraz ojczym, Sylwester Gwoźdź. W rodzinie była jedynaczką. Do piątego roku życia mieszkała na wsi. Później przeniosła się do Krakowa. Jej ojciec nalegał, by pobierała naukę w mieście. Mieszkała w Podgórzu, a następnie z matką i ojczymem na Dębnikach. Z ojcem widywała się raz w miesiącu na spacerach w parku lub na bulwarach; nie miała kontaktu z przyrodnimi braćmi, którzy nie wiedzieli o jej istnieniu.
Okupacja Uczęszczała do klasy z językiem francuskim w XI Państwowym Gimnazjum żeńskim im. Józefy Joteyko w Krakowie. W 1939 jej naukę przerwał wybuch II wojny światowej. W czasie okupacji niemieckiej uczęszczała na tajne komplety. Duży wpływ miał na nią wówczas wuj, Jakub Szewczyk. Jako nastolatka przemyciła do krakowskiego getta przesyłkę ze złotem przekazaną przez znajomego jej wuja, antykwariusza. Złoto miało posłużyć jako łapówka dla strażników. W celu uniknięcia kontroli Krystyna wyskakiwała z jadącego przez getto tramwaju. Na prośbę tegoż wuja wraz z matką przyjęły do domu starszą Żydówkę, ratując ją przed zagładą ze strony Niemców. Krystyna uczyła kobietę polskich modlitw, aby ta mogła uchodzić za katoliczkę.