Kobieta dożyła śmierci z przyczyn naturalnych.
W 1942 mniej więcej osiemnastoletnia wówczas Ewa Krystyna została wysłana na przymusowe roboty na terenie III Rzeszy. Początkowo przebywała w Hamewacker Chewing Tobacco w Nordhausen na w paśmie gór Harz. Następnie wysłano ją do fabryki amunicji Schmidt, Kranz & Co. Pracowała jako pomoc kuchenna i pokojówka w domu właściciela firmy. Dzięki biegłej znajomości kilku języków, w tym niemieckiego, pracowała również jako tłumaczka nazistów.
Wyzwolenie i emigracja W 1945 roku, po wyzwoleniu, rozpoczęła studia z filologii romańskiej na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Menem. Nie ukończyła ich jednak. Z obawy przed możliwością wojny niemiecko-sowieckiej wyemigrowała w 1950 roku do Stanów Zjednoczonych. Ukończyła . Tytuł magistra uzyskała w Szkole Języka Francuskiego (French School) w . Podjęła pracę w gimnazjum w Woodlawn koło Baltimore, gdzie przez dwadzieścia pięć lat nauczała języka niemieckiego i francuskiego.
Związała się z Charlesem Williamem Belfourem (zm. 1997), który służył jako podoficer w marynarce wojennej Stanów Zjednoczonych. Poślubiła go w 1970. Wcześniej, w 1954 urodziła ich syna, Charlesa, który został architektem i pisarzem.