z ciała została jedynie twarda cząstka w kolorze miedzi. W miejscu brakującej głowy znajdował się kawałek ołowiu z wygrawerowaną inskrypcją „ABBAS: ALEXANDR:”. Szczątki zebrano i pogrzebano w południowej nawie, naprzeciw grobowca Marii, królowej Szkotów.
Ukończony w 1237 roku zachodni transept i portyk frontowy były jednymi z ostatnich elementów przed uroczystym otwarciem. Prócz zmian w oknach, dobudowana została kruchta, będąca podparciem dla wolnostojących kolumn portyku; pomijając dodanie „nowego budynku” w XVI wieku struktura kościoła pozostaje taka sama jak 800 lat temu. 4 października 1237 roku (wedle „Kroniki z Peterborough”) lub 28 września 1238 roku (wedle Mateusza Paryżanina) świątynię konsekrował biskup Lincolnu Robert Grosseteste w towarzystwie Williama Brewera, biskupa Exeteru.
Kościół został w większej części budowany z barnackiego wapienia wydobywanego z kamieniołomów znajdujących się na terenach klasztoru; możliwość dostępu do nich była również corocznie opłacana przez budowniczych katedr w Ely i Ramsey daniną węgorzy (4000 rocznie z Ramsey).