Punkty osnowy bazowej poziomej są to punkty, których średni błąd położenia nie przekracza 0,02 m oraz średni błąd wysokości elipsoidalnej tego punktu nie przekracza 0,02 m, względem klasy fundamentalnej poziomej. Błąd wysokości normalnej nie powinien przekraczać 0,05 m w nawiązaniu do geodezyjnej osnowy wysokościowej. Zagęszczenie punktów tej klasy nie może być mniejsze niż 1 pkt/500 km², natomiast termin ich okresowego przeglądu to nie więcej niż co 30 lat.
Szczegółowa osnowa pozioma Szczegółową poziomą osnowę geodezyjną tworzą: punkty osnowy poziomej dawnej II klasydawnej klasy, czyli zgodnej z instrukcją techniczną G-1, która obowiązywała do 2012 roku (których średni błąd położenia względem punktów nawiązania po wyrównaniu mp ≤ 0,05 m), punkty osnowy poziomej dawnej III klasy (których średni błąd położenia względem punktów nawiązania po wyrównaniu mp ≤ 0,10 m) nowo zakładane punkty, których średni błąd położenia względem punktów nawiązania po wyrównaniu jest ≤ 0,07 m.