Kontakty z Europejczykami thumb|Mapa wyspy wykonana podczas wyprawy Felipe Gonzáleza de Ahedo 5 kwietnia 1722 r. do brzegów wyspy dobił pierwszy europejski statek, którym dowodził holenderski admirał Jacob Roggeveen. Aby upamiętnić datę swojego odkrycia, nadał nowym terenom nazwę Wyspy Wielkanocnej. Holendrzy spędzili na wyspie tydzień, w czasie którego Roggeveen oszacował liczbę jej mieszkańców na 2–3 tys. Archeolodzy uważają, że kilka dekad wcześniej populacja wyspy mogła wynosić nawet od 10 tys. do 15 tys. osób. Wyniki badań z 2024 roku sugerują jednak, że populacja wyspy nigdy nie była tak duża, a w rzeczywistości utrzymywała się na poziomie ok. 3 tys. mieszkańców. Zamiast wcześniej szacowanej powierzchni ogrodów skalnych - stanowiących fundament rolnictwa, wynoszącej w sumie od 4,9 do 21,1 km², nowe analizy sugerują, że rzeczywista powierzchnia wynosiła zaledwie około 0,76 km².
Wyprawa Holendra donosiła również o „nadzwyczaj wysokich kamiennych posągach, mierzących 30 stóp”, sprzyjającym klimacie oraz bardzo urodzajnej ziemi, ale prawie pozbawionej rosnących tam drzew. Analizy pozostałości pyłków i nasion wykazały, że wcześniej dominował tam subtropikalny las złożony głównie z drzew liściastych, który zniknął około 1650 r.