Pod kierownictwem Blumego gazeta była określana jako przeciętna i monotonna, a Blumemu nie udało się utrzymać standardów Edmana. Liczba prenumeratorów wydawała się spadać z roku na rok osiągając w latach 70. XVIII w. rekordowo niski poziom (60–70 prenumeratorów). Oprócz zwykłych zawiadomień osobistych, reklam i ogłoszeń w gazecie znajdowały się traktaty moralne, a nawet debaty na stronie listów do redakcji. Wydaje się, że gazeta przeoczyła wiadomość o śmierci króla Adolfa Fryderyka. W tydzień po zamachu stanu dokonanym przez Gustawa III opublikowała ona poemat poświęcony królowi; osobno zostało wysłane do prenumeratorów przemówienie króla do stanów. Gazetę w owym czasie wypełniały traktaty obyczajowe i moralne, podczas gdy wiadomości politycznych (w dzisiejszym sensie) unikano.
Córka Blumego, Brita Magdalena, wyszła w roku 1775 za mąż za kupca Adolfa Fryderyka Raama, który następnie zaczął kierować drukarnią. Niewątpliwie uczestniczył on też bez w pracy redakcyjnej. Po śmierci Brity Magdaleny w roku 1874 ożenił się z Sarą Johanną z domu Jansson (1768–1839). Po śmierci Blumego w roku 1786 Raam zaczął samodzielnie prowadzić drukarnię. W 1787 roku zmienił nazwę gazety na Norrköpings Tidningar. Zaczęła ona wychodzić dwa razy w tygodniu, w środy i soboty.