Została skierowana do Oddziału Starych Druków, gdzie szybko została bliską współpracownicą wybitnego znawcy inkunabułów prof. Bronisława Kocowskiego. W 1956 została kierowniczką Oddziału Starych Druków (do 1962). W 1961 na Uniwersytecie Łódzkim uzyskała stopień doktora. W latach 1962–1972 (do przejścia na emeryturę) kierowała Oddziałem Bibliograficznym i Czytelnią Zbiorów Specjalnych, przyczyniając się do powiększenia zbiorów i opracowaniem katalogu systematycznego. Uczestniczyła w pracach organizacyjnych Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu.
Prowadziła zajęcia dydaktyczne (wykłady i ćwiczenia zlecone) z zakresu historii książki w Katedrze, a potem Instytucie Bibliotekoznawstwa i na Studium Bibliotekoznawstwa dla Pracujących. Praca w bardzo bogatym w zbiory Oddziale Starych Druków skierowała zainteresowania na historię książki na Śląsku, choć zdarzały się publikacje z zakresu językoznawstwa będące wynikiem wcześniejszych badań.