Nowe zainteresowania skierowała na Trzebnicę i bibliotekę klasztoru cysterek. Prace poświęconą historia i działalnością biblioteki zakonu cysterek trzebnickich poprzedzona była wnikliwa analizą językową rękopisów trzebnickich ze względu na brak inwentarza biblioteki. Szwejkowska została zmuszona do pracochłonnej metody rejestracji poszczególnych egzemplarzy druków i rękopisów trzebnickich, w efekcie czego otrzymała obszerne studium analityczne (stało się ono podstawa nadania jej stopnia doktora). W 1955 ukazała się Biblioteka klasztoru cysterek w Trzebnicy.
Następnie zajęła się środowiskiem Legnicy: Z dziejów zabytkowych bibliotek legnickich (1959 r.) i Z dziejów biblioteki kościoła św. Piotra i Pawła w Legnicy jako książnicy miejskiej i szkolnej (1963 r.). Równocześnie przejawiała tendencje do prac syntetycznych (większy zasięg i zakres), na potrzeby Katedry, a następnie Instytutu Bibliotekoznawstwa. Najważniejsze z nich to: Problem starych druków w polskich bibliotekach naukowych (1957) oraz Książka polska na Śląsku od XV do XVIII w.