Taniec wyrazisty, ekspresjonistyczny, ausdruckstanz (niem. „Ausdruck” – „wyrażanie”, „Tanz” – „taniec”), wolny taniec (niem. Freier Tanz) – nurt ekspresjonistyczny w tańcu powstały w latach 1920–1930 w Niemczech.
Ausdruckstanz ukształtował się w latach 20. XX wieku na gruncie ówczesnych poszukiwań nowych środków wyrazu w sztuce i nowych wartości humanistycznych. Wyrósł z poczucia zagubienia w świecie zdominowanym przez maszyny, konflikty i rodzącą się komercjalizację. Nowy rodzaj tańca, stojący w opozycji do klasycznych, skostniałych form, takich jak balet, miał odzwierciedlać „prawdziwą” ekspresję, powrót do natury, odnalezienie zagubionej tożsamości człowieka.
Ausdruckstanz eksponował indywidualne ekspresyjne możliwości tancerza, a zatem nie określił własnego programu czy ideologii i nie wypracował skodyfikowanego systemu ruchów. W okresie II wojny światowej tancerze nurtu Ausdruck współpracowali z nazistowską władzą (czego dowodem był jeszcze przed wojną występ Mary Wigman podczas ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w 1936). Stało się to przyczyną odrzucenia ekspresjonizmu tanecznego po wojnie i powrotu do niebudzącego negatywnych skojarzeń baletu.