W 1892 roku na wydziale medycyny w Lyonie broni swojej pracy doktorskiej z medycyny, poświęconej medycynie sądowej, pod kierunkiem profesora Alexandre’a Lacassagne’a, lekarza, który we Francji położył podwaliny pod antropologię kryminalną, dyrektora Archiwów Antropologii Kryminalnej, który od 1878 roku kierował katedrą medycyny sądowej na Wydziale Medycyny w Lyonie.
Został zapamiętany jako zbuntowany uczeń, „kłótliwy” i kontestator. Czas, jaki spędzał w Wojskowej Szkole Służb Medycznych był ubarwiony licznymi incydentami. Uważany przez swoich przełożonych za „wybitny umysł”, krytykowany jest jednakże za „brak wojskowego ducha”. Krytykowano go również regularnie za jego antyklerykalizm (powtarzająca się wzmianka w raportach rocznych jego przełożonych)Raporty do konsultacji w wojskowej kartotece danej osoby w Wydziale historycznym obrony zamku w Vincennes..