Lekarz stażysta (1892), pomocnik lekarza wojskowego II klasy (1893), a następnie I klasy (1895), zostaje lekarzem wojskowym II klasy w 1900 roku i I klasy w 1908 roku. Początkowo służył w jednostkach wojskowych a następnie w latach 1907–1912 zatrudniony był w szpitalu Begin (Dolina Marny, k. Paryża). Później, w latach 1912–1914 służył w Algierii. Po ogłoszeniu wojny w 1914 roku mianowany zostaje głównym lekarzem 143. Regimentu Piechoty. W październiku 1915 zostaje głównym lekarzem szpitali w Egipcie. W listopadzie 1915 awansuje na stanowisko naczelnego lekarza II klasy. Następnie, w październiku 1916 zostaje głównym lekarzem w szpitalu w Salonikach na Wschodnią Armię. W marcu 1918 zostaje głównym lekarzem w Rabacie a następnie, w kwietniu 1919, zostaje przydzielony do szpitala Begin. W październiku 1923 zostaje mianowany głównym lekarzem Paryża, a w czerwcu 1924 awansuje na stanowisko naczelnego lekarza I klasy. Jego kariera kończy się w lipcu 1927, po przekroczeniu granicy wieku wykonywania zawodu.