Wiązania dachowe wykonano starannie z licznymi zastrzałami. Nad kościołem znajdował się dwuspadowy dach kryty gontem. Dach wieńczyła sygnaturka kryta gontem, ozdobiona krzyżem z kulą i kogucikiem, która w XIX wieku była już pochylona i w złym stanie. Łuki okien i drzwi wycinano w litym drewnie. Drzwi i okna osadzono w dębowych ramach. Drzwi boczne wyciosano toporem z jednej deski dębowej o szerokości 1,10 m. Główne odrzwia miały szerokość 1,27 m i wysokość 2,45 m. Główne wejście zdobił późnogotycki, ostrołukowy portal z dylów dębowych z bogatą snycerką i płaskorzeźbami. Nawę od prezbiterium oddzielał prostokątny otwór tęczowy z fazowaną belką wspartą na ozdobnych kroksztynach. Prezbiterium przykrywał płaski sufit z desek, natomiast nawa posiadała strop ułożony na dwóch wysokościach, co sprawiało wrażenie układu trójnawowego. Wewnątrz znajdował się chór muzyczny oraz organy (wymagające renowacji pod koniec XIX wieku). Wnętrze było pomalowane „na szary marmur”, co oceniane było jako wykonane niezdarnie i pozbawione wartości artystycznej. Wewnątrz kościoła znajdowało się pięć ołtarzy. Na głównym miejscu znajdował się ołtarz z 1627 r., w stylu niemieckiego renesansu, w którym umieszczono kopię obrazu Murilla "Matka Boska z Dzieciątkiem". Ołtarz ten po odrestaurowaniu obecnie znajduje się w kaplicy Matki Bożej.