Uczestnik obrony Lwowa w listopadzie 1918. Służył w batalionie zapasowym 5 pułku piechoty od 1919, a następnie w 1 pułku piechoty jako oficer gospodarczy. Referent finansowy w 1 Dywizji Piechoty Legionów od 1920, a w 1921 p.o. szefa, a później zastępca szefa intendentury w dywizji. Szef intendentury od 1921 2 Dywizji Piechoty Legionów, a w 1922 został ponownie szefem intendentury w 1 Dywizji Piechoty Legionów. Później był w Grodnie w Rejonowej Intendenturze, a następnie zastępca szefa intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III. Słuchacz Wyższej Szkoły Intendentury w latach 1922–1924. Kierownik referatu mundurowego 9 Okręgowego Szefostwa Intendentury od 1924. W latach 1928–1931 pełnił obowiązki dowódcy 9 batalionu administracyjnego w Brześciu nad Bugiem. W marcu 1931, po likwidacji batalionu, został przeniesiony do Filii Wojskowego Zakładu Zaopatrzenia Intendenckiego w Brześciu nad Bugiem. W sierpniu tego roku został przeniesiony do Głównej Komendy Związku Strzeleckiego w Warszawie. 29 stycznia 1932 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1932 stopień majora w korpusie oficerów intendentów i 3. lokatą.