Pływał do 1970 roku, a następnie w 1971 roku został złomowany w Elblągu.
Dane taktyczno-techniczne Kadłub jednostki miał być wykonany ze stali krajowej SM z gatunku „A”. Poszycie kadłuba miało być nitowane. „Miner” wypierał 164 tony. Długość wynosiła 33,7 metra. Okręt był szeroki na 6 metrów i zanurzony na 1,5 metra. Wysokość boczna wynosiła 2,7 metra. Jednostka była napędzana przez 1 silnik wysokoprężny Nohab o mocy 270 KM i rozwijała 9 węzłów. Przy normalnym zapasie paliwa okręt mógł pływać przez 100 godzin. Według projektu okręt nie był uzbrojony i mógł przewieść 52 miny lub 10 torped kal. 533 mm i 10 min albo 10 sekcji sieci zagrodowej. Na śródokręciu miał znajdować się bom do podnoszenia ładunków. Na rufie miał być średniej wielkość żuraw.
Po przebudowie w Gdańsku jednostka miała pojemność 155 BRT i 80 NRT i rozwijała 14,5 węzła prędkości.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nazwy polskich okrętów Kategoria:Polskie okręty pomocnicze z okresu 1920–1939 Kategoria:Okręty zbudowane w Stoczni Marynarki Wojennej