16 kwietnia 1918 został ranny po Niemirowem i internowany przez Austriaków, a po zwolnieniu działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w Charkowie i Kijowie.
W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do szwadronu jazdy wojewódzkiej Warszawskiej Odsieczy Lwowa. 26 grudnia 1918 roku w składzie tegoż szwadronu pod dowództwem rotmistrza Antoniego Suszkiewicza wyjechał na front do LwowaJózef Turkiewicz, Zarys historii ..., s. 11.. Uczestniczył w wojnie z Ukraińcami i bolszewikami. 26 kwietnia 1920 roku wyróżnił się w walce z sowieckim 98 pułkiem kawalerii pod wsią ŚlipczyceJózef Turkiewicz, Zarys historii ..., s. 19.. 14 września tego roku pod wsią Zajczyce, dowodząc 2 szwadronem, doprowadził do cofnięcia się oddziałów bolszewickich, dzięki czemu zdobyto wielką ilość amunicji i taborów nieprzyjaciela. Za wykazaną postawę podczas walk, odznaczono go orderem „Virtuti Militari” V klasy. 28 lutego 1921 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiejDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 10 z 12 marca 1921 roku, poz. 279.. Następnie dowodził szwadronem w 12 pułku ułanów w BiałokrynicySpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.