Peng Ming-min (; ur. 15 sierpnia 1923 w Taizhongu, zm. 8 kwietnia 2022) – tajwański polityk, działacz opozycji demokratycznej za czasów dyktatury Czang Kaj-szeka.
Urodził się w Taizhongu na Tajwanie, w czasie gdy był on częścią Japonii. W trakcie II wojny światowej studiował nauki polityczne i prawo na Uniwersytecie Tokijskim. W 1946 roku powrócił na znajdujący się już pod panowaniem chińskim Tajwan. Ukończył nauki polityczne na Narodowym Uniwersytecie Tajwańskim, następnie studiował na McGill University w Montrealu i na Uniwersytecie Paryskim, gdzie w 1954 roku obronił doktorat. Po powrocie na Tajwan został w 1957 roku najmłodszym w historii profesorem Narodowego Uniwersytetu Tajwańskiego, w latach 1961–1962 był dziekanem jego Wydziału Nauk Politycznych. W 1962 roku został mianowany doradcą delegacji Republiki Chińskiej w ONZ. W tym czasie zaczął angażować się także w opozycję antykuomintangowską.