Jednakże zginął on 29 czerwca 363 roku w bitwie podczas swej nieudanej kampanii przeciwko Sasanidom, przez co Świątynia nie została ostatecznie odbudowana.
Rozproszenie Żydów w Cesarstwie Rzymskim thumb|Wygnanie Żydów za panowania cesarza Hadriana w 135 roku n.e.: Jak Herakliusz wyrzucił Żydów z Jerozolimy (Kopia miniatury w Histoire des Empereurs, XV-wiecznego manuskryptu w Bibliotece Arsenału w Paryżu. Dokonane przez Rzymian zniszczenie Judei wywarło decydujący wpływ na rozproszenie Żydów po świecie, czemu towarzyszyła przemiana judaizmu z religii opartej na Świątyni na opierającą się na autorytetach rabinicznych.
Po upadku Judei niektórych Żydów sprzedano jako niewolników, innych przewieziono jako jeńców; jeszcze inni dołączyli do istniejących diaspor, zaś przeważająca część pozostała w Ziemi Izraela. Żydzi zamieszkujący diasporę byli zazwyczaj akceptowani w Cesarstwie Rzymskim, jednak ze wzrostem znaczenia chrześcijaństwa nasiliły się restrykcje. Na skutek wypędzeń i prześladowań ośrodki życia żydowskiego w antycznym świecie uległy przesunięciu. Ku nowym ośrodkom grawitowały odległe wspólnoty żydowskie, które częściowo przestawały odczuwać zjednoczenie ze względu na rozproszenie diaspory. Ostatecznie wspólnoty żydowskie rozprzestrzeniły się po licznych rzymskich prowincjach Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej.
Przypisy
Kategoria:Starożytny Izrael Kategoria:Cesarstwo Rzymskie Kategoria:Historia Żydów