Caspar (lub Kaspar) Neumann (ur. 14 września 1648 we Wrocławie, zm. 27 stycznia 1715 tamże) – niemiecki uczony i duchowny z Wrocławia, zajmujący się zagadnieniem umieralności. Pionier statystyki demograficznej.
Życiorys Syn Martina Neumanna, miejskiego poborcy podatkowego. Odbył praktykę w aptece i ukończył gimnazjum Marii Magdaleny. W 1667 rozpoczął studia teologiczne na uniwersytecie w Jenie i 30 listopada 1673 przyjął święcenia kapłańskie. Został podróżującym kapłanem na służbie księcia Christiana, syna Ernesta I władcy księstwa Saksonia-Gotha. W drodze do domu, podczas trwającej dwa lata podróży przez zachodnią część Niemiec, Szwajcarię, północną Italię i południową Francję został kapłanem nadwornym w Altenburgu i poślubił córkę J.J. Rabe lekarza w służbie księcia Friedenstein. Później powrócił do Wrocławia.
Działalność W 1678 został dziekanem swojej dawnej szkoły, wrocławskiego gimnazjum magdaleńskiego a w 1689 pastorem i wikarym kościoła pw Marii Magdaleny we Wrocławiu. W 1697 Neumann został wyznaczony inspektorem luterańskich szkół i kościołów. Później został wikarym kościoła św. Elżbiety i wykładowcą teologii w obu miejskich gimnazjach parafialnych.