Większość znanych planet ziemiopodobnych okrąża takie gwiazdy; są wśród nich Proxima Centauri i Gwiazda Teegardena, znajdujące się blisko Słońca.
Olbrzymy mały|Zdjęcie tarczy Miry Ceti, czerwonego olbrzyma typu widmowego M7. Wyraźnie asymetryczny kształt może być wynikiem pulsacji gwiazdy.
Ewolucja gwiazd wyprowadza gwiazdy podobne do Słońca i te o większej masie poza ciąg główny, gdzie wiele z nich staje się czerwonymi olbrzymami lub nadolbrzymami. Są to gwiazdy o wielkich rozmiarach (olbrzymy przeciętnie od 20 do 100 , nadolbrzymy przeciętnie od 200 do 800 R☉) i bardzo dużej jasności, ale niekoniecznie o dużej masie. W pełni konwektywne czerwone karły nie przekształcają się w olbrzymy, ale gwiazdy o masach od 0,4 M☉ (w tym Słońce) stają się na późnym etapie rozwoju czerwonymi olbrzymami. Z kolei gwiazdy o masach ponad 20 M☉ mogą w ogóle nie stać się czerwonymi nadolbrzymami, tylko przekształcić w gwiazdy Wolfa-Rayeta zanim zakończą życie jako supernowa.