Rozdęte atmosfery czerwonych olbrzymów i nadolbrzymów charakteryzuje bardzo niska gęstość i ciążenie. Większość czerwonych olbrzymów prowadzi syntezę wodoru w hel w otoczce zdegenerowanego helowego jądra, są to gwiazdy gałęzi czerwonych olbrzymów (RGB). Czerwonymi olbrzymami są także gwiazdy asymptotycznej gałęzi olbrzymów (AGB), prowadzące syntezę helu w otoczce tlenowo-węglowego jądra i gwiazdy, w których zachodzi synteza helu w węgiel w potrójnym procesie α.
Znane obiekty Do typu widmowego M należą gwiazdy reprezentujące bardzo szeroki zakres rozmiarów, jasności i mas. VY Canis Majoris (M2,5-5) jest hiperolbrzymem, jedną z najjaśniejszych gwiazd naszej Galaktyki, 500 tysięcy razy jaśniejszą niż Słońce i o około 2000 razy większym promieniu.
Słabo świecący układ podwójny PPl 15 (M6,5) w stosunkowo bliskiej Ziemi gromadzie Plejad ma obserwowaną wielkość gwiazdową 22,46 w zakresie widzialnym. Charakteryzują go dosyć wyraźne linie widmowe litu, co świadczy, że układ tworzą dwa brązowe karły; mają one masy 0,065 i 0,059 . Obiekty te mają zbyt małą masę, aby zainicjować syntezę wodoru i stać się gwiazdami.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Neill Reid: Spectral Classification of late-type dwarfs