przez kilka miesięcy przebywał w szpitalu, powrócił do Polski w sierpniu 1945.

W Polsce zgłosił się do zawodowej służby wojskowej, ale nie został przyjęty. Ukończył studia w Szkole Inżynierskiej im. Wawelberga w Warszawie, w 1946 podjął pracę w Fabryce Maszyn w Jeleniej Górze. Pracował następnie w Centralnym Biurze Aparatury Chemicznej w Krakowie, Przedsiębiorstwie Remontowo-Montażowym Handlu Wewnętrznego, Hucie Szkła „Prądniczanka”, Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym w Krakowie. Przeszedł na emeryturę w 1979, otrzymywał również rentę wojenną II grupy (przyznaną ze względu na kłopoty neurologiczne po przeżyciach obozowych).

Niezależnie od pracy zawodowej powrócił do działalności w harcerstwie. Do sierpnia 1946 był przybocznym 41 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, potem instruktorem Chorągwi Dolnośląskiej ZHP. W Krakowie działał w Komendzie Hufca „Wawel” do likwidacji ZHP w 1949;