Lapicz z narażeniem życia pomaga mieszkańcom wioski ugasić pożar, a także odkrywa, że w stodole są ukryte łupy Szczurzego Pazura, w tym pozytywka Lizy, buty Lapicza oraz wiele przedmiotów, które zginęły farmerom. Wieśniacy chcą z miejsca ukarać Melvina za kradzieże, ale w domu złodziejaszka zastają tylko jego matkę, więc odchodzą z niczym. Wzruszony losem kobiety Lapicz obiecuje nawrócić jej syna ze złej drogi. Matka Melvina daje szewczykowi szczęśliwy talar prosząc, aby ten przekazał go jej synowi, gdy tylko go spotka. Nasz bohater wraz z Lizą, Pero i Bundaszem rusza w drogę.
Tymczasem w miejscowej oberży Szczurzy Pazur i Melvin ustalają plan napadu na dom Marca. Właściciel gospody mówi im o pożarze stodoły i o tym, co w niej znaleziono. Melvin rozpacza, ale jego szef szybko zaciąga go na kolejną akcję. Gdy pędzą wozem przez las, to gubią koło, które ląduje przy jeziorze w miejscu, w którym zatrzymali się Lapicz i jego przyjaciele. Tam zaś Liza opatruje szewczykowi jego ranną podczas pożaru nogę i wyznaje mu, że jest sierotą i nie zna swojej rodziny. Lapicz mówi, iż jest w podobnej sytuacji, po czym, gdy chcą ruszać dalej, natykają się na Melvina. Mały szewczyk przekazuje mu szczęśliwy talar oraz wiadomość od matki.