Po śmierci Cyryla (869), Metody kontynuował pracę translatorską. Informuje o tym hagiograficzny Żywot Metodego:
Do czasów współczesnych zachowała się tylko część tekstów (w tym przekładów), powstałych w czasach Cyryla i Metodego, wszystkie znane są z późniejszych odpisów. Z tego też powodu istnieją niejasności wokół tego, czy rzeczywiście w tym najstarszym okresie powstał kompletny przekład wszystkich ksiąg biblijnych na język staro-cerkiewno-słowiański. Na ogół przyjmuje się, iż przekład staro-cerkiewno-słowiański nie zawierał pełnej Biblii.
Za cara Symeona Wielkiego (893–927) przełożono szereg dalszych fragmentów Biblii.
Przekład Pisma Świętego na język staro-cerkiewno-słowiański jest najmłodszym przekładem biblijnym uwzględnianym w aparacie krytycznym Novum Testamentum Graece Nestle-AlandaNA28, s. 77*-78*.. Przekłady powstałe później nie są uwzględniane.
Dopiero w końcu XV wieku powstał przekład wszystkich ksiąg biblijnych na język cerkiewnosłowiański. Dokonany został przez arcybiskupa nowogrodzkiego Gennadiusza – Biblia Gennadiusza.