Po śmierci męża Alkmena przeżyła swego męża Amfitriona, poległego w walce przeciw Minyom. Po jego odejściu towarzyszyła swym synom Ifiklesowi i Heraklesowi, między innymi wtedy, gdy heros już po odbyciu kary w postaci swych słynnych prac podjął starania w celu odzyskania Tirynsu, czemu sprzeciwił się Eurysteusz. Przeżyła również oboje swych dzieci. Po zgonie Heraklesa nienawiść, którą jej syna darzył Eurysteusz, dosięgła także i ją. W czasie śmierci syna mieszkała w Tirynsie wraz z niektórymi swymi wnukami. Później przebywała w Koryncie, skąd wypędził ją władca Myken. Schroniła się przed nim w Atenach. Władca Myken zażądał wydania rodziny Heraklesa. Ateńczycy odmówili. Wybuchła wojna, zwycięska dla Aten, w efekcie której Eurysteusz pożegnał się z życiem. Po jego śmierci odcięto mu głowę i dostarczono ją córce Elektryona, która wydłubała mu oczy wrzecionem. W końcu wróciła na starość do Teb, gdzie mieszkała wraz z Heraklidami i gdzie osiągnęła bardzo zaawansowany wiek.