W 1926 również ta świątynia została zlikwidowana.
W budynkach monasterskich rozlokowano kolonię dla dzieci prowadzoną przez Ludowy Komisariat Finansów (1918), zespół domów dziecka (1924), a następnie komunę pracy, w której osiedlono 1300 bezdomnych. W 1930 wyposażenie cerkwi św. Mikołaja i Przemienienia Pańskiego zostało wywieziono do muzeum w Kołomienskoje. W latach 20. i 30. XX wieku wszystkie dawne cerkwie zostały zniszczone i przebudowane z przeznaczeniem na budynki administracyjne lub mieszkalne, w 1940 cerkiew św. Mikołaja została całkowicie zburzona.
Po II wojnie światowej monaster został uznany za zabytek, jednak w czasie prac remontowych odnowiono jedynie Ścianę Palestyńską. Na terenie klasztoru, oprócz domów mieszkalnych, znajdował się szpital dla chorych na choroby weneryczne oraz schorzenia skóry, jak również szkoła, magazyny (w dawnym soborze Przemienienia Pańskiego) i pogotowie ratunkowe.