Po 1990 Zdewastowany kompleks klasztorny został zwrócony Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu w 1990. W tym samym roku, 19 grudnia, na jego terenie odbyła się pierwsza od lat Święta Liturgia. Stopniowo instytucje świeckie opuściły monaster. W 1992 otrzymał on status stauropigii, zaś jego pierwszym namiestnikiem (odtąd przełożonymi byli patriarchowie moskiewscy) został archimandryta Beniamin (Zaricki). W kolejnych latach odbudowywane i oddawane wiernym były kolejne cerkwie klasztorne: Świętych Mateusza i Paraskiewy (1994), Świętych Piotra i Pawła (1995), Ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość” (1999), sobór Przemienienia Pańskiego (2000), nowa cerkiew św. Pimena (2002). Od 1998 przy monasterze działa seminarium duchowne. Czynne są także dwa muzea – poświęcone pamięci cara Mikołaja II oraz gromadzące zabytkowe dzieła sztuki sakralnejМузеи.
Zgodnie z dekretem patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Cyryla z 27 kwietnia 2021 r., na terenie monasteru będzie się znajdować siedziba metropolii moskiewskiej oraz eparchii kołomieńskiej, przy czym klasztor zachowa status stauropigialnego.
Przypisy
Kategoria:Klasztory wykorzystywane jako więzienia