Christoph Kleßmann (ur. 13 listopada 1938 w Jöllenbeck koło Bielefeldu) – niemiecki historyk zajmujący się stosunkami polsko-niemieckimi, członek zagraniczny Polskiej Akademii Nauk.
Studiował historię, filologię klasyczną i politologię na Uniwersytecie Jerzego Augusta w Getyndze, Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium oraz Uniwersytecie Eberharda i Karola w Tybindze. W latach 1967–1970 współpracował z Kolegium Wschodnim w Kolonii.
W roku 1969 zakończył studia na Uniwersytecie Ruhry w Bochum pracą Die Selbstbehauptung einer Nation. Nationalsozialistische Kulturpolitik und polnische Widerstandsbewegung im Generalgouvernement 1939–1945 („Walka narodu o samostanowienieObecnie słowo Selbstbehauptung tłumaczone jest jako „asertywność”.. Polityka narodowosocjalistyczna i polski ruch oporu w Generalnym Gubernatorstwie 1939–1945”). W 1976 uzyskał habilitację na podstawie pracy o polskich górnikach w Zagłębiu Ruhry w latach 1870–1945.
Od 1976 do 1992 był profesorem historii na Uniwersytecie w Bielefeldzie. Od roku 1993 do przejścia na emeryturę w roku 2004 wykładał historię na Uniwersytecie w Poczdamie.