Elida Maria Szarota (ur. 22 listopada 1904 w Paryżu, zm. 23 stycznia 1994 w Wolfenbüttel) – polska profesor Uniwersytetu Warszawskiego, germanistka i romanistka, historyczka literatury, autorka wielu podręczników do nauki języka niemieckiego.

Życiorys Córka Marcelego Szaroty (1876–1951) i Eleonory Kalkowskiej (1883–1937), siostra ekonomisty Ralfa Szaroty (1906–1994).

Urodziła się w Paryżu, gdzie jej matka rozpoczęła 1901 studia przyrodnicze na Sorbonie. Potem studiowała tamże germanistykę i romanistykę. Kontynuowała studia w Genewie, Berlinie i Frankfurcie nad Menem, gdzie w roku 1934 uzyskała na Uniwersytecie Johanna Wolfganga Goethego doktorat na podstawie pracy o francuskim poecie maryjnym, mnichu benedyktyńskim Gautier de CoincyHistoria Instytutu | Instytut Germanistyki | Uniwersytet Warszawski (uw.edu.pl), przygotowanej pod kierunkiem .

W listopadzie 1939 jej mąż, Rafał Marceli Blüth, został zastrzelony przez Niemców w jednej z pierwszych egzekucji w czasie okupacji. W dwa miesiące później urodziła syna Tomasza.

Po II wojnie światowej pracowała jako lektorka języków obcych.