2 września 1944 podczas powstania warszawskiego dostał się do obozu przejściowego w Pruszkowie, z którego został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Gross-Rosen. Mianowany porucznikiem czasu wojny ze starszeństwem z dniem 30 września 1944 roku rozkazem L. 498/BP z 2 października. W marcu 1945 obóz został wyzwolony przez wojska radzieckie, więc Ryś powrócił do rodzinnego Krakowa. W Kosowie koło Świecia prowadził gospodarstwo rolne. Na ręce dyrektora Departamentu Śledczego Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, pułkownika Józefa Różańskiego przekazał osobiście tzw. kartotekę Rysia, czyli ewidencję agentów Gestapo rozpracowywanych przez kontrwywiad Oddziału II Komendy Głównej Armii Krajowej. 28 stycznia 1946 został aresztowany i do 5 lutego 1947 przebywał w więzieniu. Mieszkał w Gdyni od 1948. 26 stycznia 1949 został ponownie aresztowany i wyrokiem Sądu Wojewódzkiego m.st. Warszawy z 4 marca 1954 skazano go na 6 lat więzienia. 31 stycznia 1955 zwolniony, a postanowieniem Sądu Najwyższego z 15 grudnia 1956 zrehabilitowany. Później pracował w Gdańskiej Fabryce Farb i Olejów w Oliwie, a ostatnim stanowiskiem był kierownik działu zaopatrzenia.