Po zwolnieniu z wojska rozpoczął studia na Wydziale Rolnym Uniwersytetu Poznańskiego i w 1930 uzyskał dyplom inżyniera rolnika. Pracował jednocześnie od 1924 jako urzędnik, a później od 1926 był kierownikiem krochmalni i gorzelni w Nosalewie w Poznańskiem. W roku 1931 został dyrektorem cegielni Białaczowskich Zakładów Ceramicznych. Zarządzał równocześnie mieszczącym się w Białaczowie w powiecie opoczyńskim majątkiem swojego wuja Zygmunta Broel-Platera. Był też m.in. członkiem Ligi Morskiej i Kolonialnej.
W kampanii wrześniowej 1939 adiutant, a następnie od 11 września p.o. dowódcy 2 dywizjonu haubic 4 pułku artylerii ciężkiej w 8 Dywizji Piechoty Uczestniczył w obronie Modlina. Wzięty do niewoli niemieckiej po kapitulacji twierdzy. 20 października został zwolniony z obozu jenieckiego w Działdowie.