Wojewoda warszawski zarządzeniem numer AC.III-2955 z 25 czerwca 1930 roku na podstawie art. 1 ustawy z dnia 24 października 1919 roku w przedmiocie zmiany nazwisk zezwolił na zmianę nazwiska rodowego „Gąsiewicz” na „Daniłło-Gąsiewicz”Dz. Pers. MSWojsk. Nr 14 z 20 września 1930 r., s. 312..
17 grudnia 1931 roku awansował na rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów kawaleriiDz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 18 grudnia 1931 r., s. 401.. Później został przeniesiony do 19 pułku Ułanów Wołyńskich w Ostrogu nad Horyniem na stanowisko dowódcy szwadronu. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 roku i 15. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W tym czasie był dowódcą 4. szwadronu 19 puł.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku został przydzielony do Ośrodka Zapasowego Wołyńskiej Brygady Kawalerii w Hrubieszowie. W książce „Lista Katyńska” opracowanej przez Adama Moszyńskiego, którą wydała oficyna Gryf Publications Ltd. w 1982 roku w Londynie, znalazła się nie znajdująca jak dotąd potwierdzenia w innych źródłach bardzo lakoniczna informacja dotycząca ostatniej funkcji i przydziału służbowego majora Edwarda Gąsiewicza. Ujęte to zostało w kilku zaledwie słowach: „mjr, ostatnio d-ca garnizonu w Ostrogu”.