Po sformowaniu tam Zgrupowania Kawalerii płk Kazimierza Halickiego, otrzymał rozkaz wymarszu z pozostałościami Ośrodka Zapasowego Wołyńskiej Brygady Kawalerii w rejon Krzemieńca. Według niepotwierdzonych danych właśnie na tym terenie dostał się do niewoli sowieckiej.
Z początkowym okresem pobytu w niewoli majora Edwarda Gąsiewicza wiąże się pewien dramatyczny epizod, charakteryzujący postawę tego oficera. Wydarzenie to odnotowane zostało przez pana Józefa Pętkowskiego, wówczas kilkunastoletniego kadeta, syna dowódcy 19 pułku Ułanów Wołyńskich płk dypl. Józefa Pętkowskiego. Zdarzyło się to w czasie jednego z dokonywanych przez NKWD apeli- przeglądów, dzięki przytomności, pełnej determinacji i zdecydowanej interwencji majora Gąsiewicza, Józef Pętkowski jako młodociany został oddzielony od grupy znajomych mu oficerów, z którymi przebywał po dostaniu się do niewoli na terenie koszar w Ostrogu. To błyskawiczne i skuteczne działanie majora Gąsiewicza jak się potem okazało było równoznaczne z uratowaniem młodego kadeta.