Poezja mistyczna Efrema Syryjczyka Efrem Syryjczyk (305-373) – diakon Kościoła w Nisibis, później w Edessie. Święty wyrażał swoją mistykę głównie poprzez poezję (hymny i pieśni zwane madraszami), a szczególnie w zbiorach: Hymny o wierze, Hymny o dziewictwie, Hymny o Bożym Narodzeniu. Starał się ukazać tajemnicę Trójcy Świętej posługując się teologią negatywną, chętnie stosował paradoks i symbolBenedykt XVI, Ojcowie Kościoła: od Klemensa Rzymskiego do Augustyn, s. 191. Jego utwory były komponowane w celu łatwego zapamiętania (mnemotechnika), ale też pozwalały na wyrażenie śpiewem uwielbienia Boga. U Syryjczyka występuje też zachwyt nad dziełem stworzenia, które to jest Bożą BibliąTamże, s. 195. W Hymnach wiele miejsca poświęcił Matce Bożej, czcząc jej dziewictwo i zrodzenie Jezusa Syna Bożego.
Dorobek literacki Efrema wywarł wpływ na kulturę bizantyjską, twórczość Dantego oraz mistykę rosyjskąHeller, Efrem Syryjczyk, w: Leksykon Mistyki, red. P. Dinzelbacher, s. 70.
Afrahat Mędrzec