Był lubianym i poważanym przez studentów naukowcem, toteż wybierali go oni chętnie na promotora swoich prac.

W 1977 roku, po wypadkach radomskich i po powstaniu KOR-u, zaangażował się w działalność polityczną i poparł Wolne Związki Zawodowe. We wrześniu 1980 roku został wiceprzewodniczącym Komitetu Założycielskiego „Solidarności” Politechniki Gdańskiej, a następnie członkiem Komisji Rewizyjnej. Redagował Serwis Informacyjny Solidarność PG, w którym informowano nie tylko o uczelnianych sprawach związkowych, ale też o wydarzeniach w regionie i kraju. Był dziennikarzem i publicystą. Na początku stanu wojennego, 20 grudnia 1981, został aresztowany i osadzony w Areszcie Śledczym w Gdańsku, a 15 stycznia 1982 Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni skazał go za „rozpowszechnianie fałszywych wiadomości” na półtora roku więzienia. Karę odbywał w Zakładzie Karnym w Potulicach. Został zwolniony 23 grudnia 1982, a od lutego 1983 ponownie zatrudniony na Politechnice Gdańskiej. Po wyjściu na wolność, nadal rozpowszechniał niezależne wydawnictwa i pisywał do podziemnych pism.