Opisaną ceremonię traktowano jako „włączenie zebranych do ukraińskiego państwa”. Jednocześnie planowano witanie wkraczających Niemców w imieniu Bandery i państwa ukraińskiego, z podkreśleniem gotowości do wspólnej walki przeciw ZSRRGrzegorz Rossoliński-Liebe, The „Ukrainian National Revolution”..., s. 94–95..
Instrukcje dla grup marszowych dopuszczały „likwidację niepożądanych polskich, rosyjskich i żydowskich aktywistów, szczególnie zwolenników bolszewicko-rosyjskiego imperializmu” w czasie „chaosu i zamieszania”Marco Carynnyk, Foes of our rebirth..., s. 330.. Było to zgodne z zadaniami, które Niemcy wyznaczyli ukraińskim nacjonalistom (oprócz tego mieli pełnić rolę przewodników, tłumaczy oraz zadania dywersyjno-zwiadowcze)Ryszard Torzecki, Kwestia ukraińska w polityce III Rzeszy 1933–1945, Warszawa 1972, s. 232..
Zalążkiem ukraińskiej armii miały być wyszkolone przez Abwehrę bataliony „Nachtigall” i „Roland”, złożone z członków OUN. „Nachtigall” stał się kuźnią kadr przyszłej UPA (służyli w nim m.in. Roman Szuchewycz, Wasyl Sydor, Jurij Łopatynski, Ołeksandr Łucki).