Mikoła (Mikałaj) Arciomawicz Zasim (; ur. 19 listopada 1908 w Szeniach, zm. 19 lipca 1957) – białoruski i radziecki poeta, w okresie II Rzeczypospolitej działacz lewicowego antypolskiego ruchu rewolucyjnego, członek Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi; od 1939 roku radziecki działacz państwowy i partyzant.
Życiorys Urodził się 19 listopada (6 listopada st. st.) 1908 roku we wsi Szenie, w powiecie prużańskim guberni grodzieńskiej Imperium Rosyjskiego. Pochodził w chłopskiej rodziny. Zatrudniony był jako pracownik najemny w tartaku w Prużanie. Od 1925 roku (według innego źródła od 1924 roku) działał w lewicowym, proradzieckim ruchu białoruskiej mniejszości narodowej w Polsce, skierowanym przeciwko państwu polskiemu. W 1924 roku wstąpił do podziemnej organizacji komsomolskiej, a następnie do nielegalnej w Polsce Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi. Jednocześnie wchodził w skład legalnych Białoruskiej Włościańsko-Robotniczej Hromady i Towarzystwa Szkoły Białoruskiej. Wielokrotnie aresztowany był przez władze polskie za działalność rewolucyjną i antypolską. Po napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 roku i włączeniu jej ziem północno-wschodnich w skład Białoruskiej SRR, Mikoła Zasim został przewodniczącym sielsowietu Szenie.