W czasie niemieckiej okupacji w latach 1941–1944 działał w radzieckim ruchu partyzanckim, pełnił funkcję instruktora Brzeskiego Obwodowego Komitetu Antyfaszystowskiego. Po wojnie, w latach 1946–1957 pracował jako zastępca przewodniczącego Prużańskiego Rejonowego Komitetu Wykonawczego, współpracownik literacki brzeskiej gazety obwodowej „Zara”, pracownik Brzeskiego Obwodowego Muzeum Krajoznawczego. W 1948 roku ukończył Republikańską Szkołę Partyjną przy Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi. Zmarł 19 lipca 1957 roku.
Działalność literacka Mikoła Zasim zaczął publikować swoją twórczość w 1928 roku w wydawanym w Polsce białoruskojęzycznym czasopiśmie „Małanka”. Współpracował też z innymi tego rodzaju pismami, m.in.: „Litaraturnaja Staronka”, „Aswa”, „Nasza Wola” i „Nasza Praca”. Swoje pierwsze wiersze podpisywał pseudonimami: Chłopiec, Ahoń, Asot. W 1933 roku w „Rodnym Kraju” posługiwał się już swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem.