Modlitwa skupienia jest drogą jednoczenia woli ludzkiej z wolą Boga i ścisłego zjednoczenia z Nim, przy jednoczesnym zachowaniu integralności osoby i bez naruszenia jej osobowości. Taki też charakter zachowywała mistyka hiszpańska, co uwidoczniło się zwłaszcza w kształcie duchowości karmelitańskiej.
Składa się ona z trzech podstawowych etapów: Poznanie samego siebie – jest to etap uświadomienia sobie własnej ograniczoności i znikomości, a także zależności od Boga. Nie prowadzi on jednak do skupienia uwagi wyłącznie na aspekcie negatywnym, ale ma przede wszystkim za zadanie prowadzić do Boga i do ufnej postawy wobec Niego. Naśladowanie Chrystusa – etap ten polega na upodabnianiu swojego życia do życia Chrystusa, głównie przez praktykowanie cnót. Takie postępowanie ma być wyrazem miłości. Zjednoczenie z Bogiem – tutaj z aktywności ludzkiej, akcent przesuwa się na działanie Boga w duszy człowieka. Człowiek uczestniczy tu w życiu Bożym, gdyż Bóg mimo swej transcendencji zniża się do istot stworzonych. Tu przez miłość dokonuje się zjednoczenie z Bogiem, przy zachowaniu osobowości i odmienności istot Boga i człowieka.
Przypisy
Bibliografia
H Kategoria:Chrześcijaństwo w Hiszpanii