W latach 1934–1939 pracował w Katedrze Zoologii Uniwersytetu Warszawskiego jako asystent (według innych źródeł – jako starszy asystent i – od habilitacji w roku 1937 – jako docent).

Okres II wojny światowej W czasie II wojny światowej walczył do 5 października 1939 w kampanii wrześniowej pod dowództwem gen. Kleeberga (79 pp); pod Kockiem został wzięty do niewoli, jednak zbiegł. Po kapitulacji Warszawy podjął próbę przedostania się do Francji z zamiarem wstąpienia do powstających tam polskich formacji wojskowych, jednak w styczniu 1940 roku został zatrzymany na granicy polsko-węgierskiej. Był więziony w Skolem, Stryju i Charkowie, a następnie trafił do Archangielska, do obozu pracy przymusowej przy wyrębie lasu („lesopował”). Po zawarciu układu Sikorski–Majski wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych pod Taszkentem (do polskiego wojska została też przyjęta Halina Petrynianka, przyszła żona porucznika Wiśniewskiego). Brał udział w walkach PSZ w Persji, Iraku, Palestynie, Egipcie i we Włoszech. W roku 1946 został ewakuowany do Anglii.