Okres powojenny Po zakończeniu wojny małżeństwo Wiśniewskich przebywało do roku 1947 w Londynie, a w roku 1947 doc. Wiśniewski wrócił do pracy w Katedrze Zoologii Ogólnej UW. W roku 1948 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego; pełnił funkcję kierownika Katedry. W kolejnych latach Katedra Zoologii została przekształcona w Katedrę Biologii; jednym z sześciu utworzonych zakładów był Zakład Parazytologii, w którym profesor – kierownik Zakładu – kontynuował pionierskie badania rozpoczęte przed wojną na Polesiu. Prowadził wykłady z zoologii ogólnej. Przez 2 lata był dziekanem Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi, który zorganizował. Był także współorganizatorem Komitetu Parazytologii PAN (od 1952 – jego sekretarzem naukowym) i członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W TNW pełnił m.in. funkcje zastępcy sekretarza generalnego (od listopada 1949) i sekretarza IV Wydziału (od maja 1951). Był aktywnym członkiem Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika, w którym pełnił funkcję przewodniczącego Oddziału Warszawskiego. W roku 1956 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi za działalność w Towarzystwie Wiedzy Powszechnej.