Po 1941, w czasie trwania II wojny światowej, w prezbiterium (ołtarzu) dawnej świątyni umieszczono ewakuowanego z jednego z sowieckich ogrodów zoologicznych słonia. Po wojnie wnętrza budowli zostały podzielone na dwa piętra. Na parterze mieściły się warsztaty i pracownie funduszu artystycznego, a na pierwszym piętrze swe siedziby miały różne organizacje artystyczne. W związku z tego typu przeznaczeniem obiektu, w miesiącach letnich często wokół budynku suszyły się gipsowe popiersia Włodzimierza Lenina.
Współczesność mały|240px|Wejście do cerkwi Po rozpadzie Związku Radzieckiego i przemianach jakie nastąpiły w Federacji Rosyjskiej po 1991, pojawiła się możliwość odzyskania budynku przez Rosyjski Kościół Prawosławny. Nie było to jednak łatwe. Władze miasta, będące właścicielem obiektu, początkowo planowały jego sprzedaż prywatnemu przedsiębiorstwu. Miało ono wziąć na siebie rekonstrukcję dawnego wyglądu gmachu, jednakże wnętrza budynku nie miały pełnić funkcji sakralnej, lecz miano tam rozpocząć handel towarami pochodzącymi z Turcji. Plany te wywołały oburzenie miejscowych Kozaków uralskich, którzy zaczęli domagać się od władz zwrotu dawnej cerkwi prawowitym właścicielom. Administracja miasta dokonała rewizji planu zagospodarowania budynku.