Leki przeciwpsychotyczne długodziałające, neuroleptyki długodziałające () – postacie neuroleptyków podawane w iniekcjach domięśniowych w celu uzyskania długotrwałego efektu klinicznego. Neuroleptyki długodziałające posiadają częściowo wspólną, a częściowo odrębną – w porównaniu do postaci doustnych – charakterystykę skuteczności, tolerancji i wskazań klinicznych.
Podział neuroleptyków długodziałających Neuroleptyki I i II generacji Neuroleptyki I generacji: haloperidol flufenazyna zuklopentiksol zuklopentiksol acuphase (semi-depot) flupentiksol Neuroleptyki II generacji: risperidon olanzapina paliperidon aripiprazol
Mechanizm przedłużonego działania lek połączony z kwasem tłuszczowym (depot) – należy tu większość neuroleptyków długodziałających lek w osłonie polimerowej – np. risperidon długodziałający
Zarejestrowane wskazania wskazania analogiczne do macierzystych postaci doustnych wskazania własne, np. risperidon stosowany w zaburzeniach dwubiegunowych z szybką zmianą faz
Częstość podawania co 2 tygodnie – risperidon, olanzapina co 4 tygodnie – olanzapina, paliperidon, aripiprazol