Tolerancja Nowe, atypowe neuroleptyki długodziałające z reguły posiadają wyższą tolerancję stosowania w porównaniu do postaci doustnych. Zwykle też wywołują mniejsze objawy w miejscu iniekcji niż postacie klasyczne. Risperidon, który jest rozpuszczalny w wodzie, a nie w tłuszczu, wywołuje minimalne objawy miejscowe.
Wskazania kliniczne Schizofrenia, psychozy pacjenci z niepełną poprawą pacjenci z częstymi nawrotami pacjenci nie w pełni współpracujący pacjenci źle tolerujący formy doustne pacjenci preferujący formę długodziałającą neuroleptyku
Inne zaburzenia risperidon – zaburzenie dwubiegunowe z szybką zmianą faz paliperidon – zaburzenie schizoafektywne
Historia Neuroleptyki długodziałające klasyczne wprowadzono do terapii w latach 60. XX wieku (pierwsze: haloperidol i flufenazyna). Pierwszym neuroleptykiem atypowym w formie długodziałającej był risperidon (2002).
Bibliografia
Kategoria:Leki przeciwpsychotyczne