Z języków obcych dobrze znał rosyjski, a w stopniu podstawowym francuski, niemiecki i ukraiński.
Kariera prawnicza Po ukończeniu studiów rozpoczął karierę urzędniczą. Najpierw pracował w Wydziale Prawno-Budowlanym Ministerstwa Robót Publicznych. Był sekretarzem osobistym Józefa Pruchnika, Tadeusza Jasionowskiego, Andrzeja Kędziora i Gabriela Narutowicza. Od 1921 roku pracował jako referent personalny, a od 1926 roku jako radca prawny w Ministerstwie Robót Publicznych. Od roku 1932, po reorganizacji, pracował w Departamencie Budownictwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, był zastępcą naczelnika Wydziału Prawno-Budowlanego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. W 1936 roku został zastępcą przewodniczącego Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej działającej przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.
Zajmował się regulacjami prawa budowlanego, zagospodarowaniem przestrzennym, decydował w jakiej odległości od drogi winny być wznoszone budynki. Miał swój wkład w planowaniu przestrzennym miasta Łodzi, za co został wyróżniony w 1936 roku.