Sov. Phys. Usp. 32 (7), July 1989, © 1989 American Institute of Physics, s. 635..

Energia obiektu (układu) fizycznego, o niezerowej masie spoczynkowej (ciała fizycznego), odosobnionego (swobodnego), mierzona w innym niż spoczynkowy układzie odniesienia, związana jest z energią spoczynkową wzorem gdzie – czynnik Lorentza. Jest zawsze większa od energii spoczynkowej, więc też większa od masy spoczynkowej; zwiększenie prędkości względem układu odniesienia zwiększa energię; przy prędkości dążącej do prędkości światła w próżni, energia obiektu fizycznego o niezerowej masie spoczynkowej dąży do nieskończonościPrzy odchyleniu wektora od osi czasu, składowa czasowa (w przestrzeni pseudoeuklidesowej) jest większa niż przy położeniu równoległym do osi czasu, więc też większa od długości wektora; zwiększenie odchylenia zwiększa składową czasową; przy odchyleniu wektora od osi czasu, dążącym do położenia na powierzchni stożka świetlnego, składowa czasowa wektora o niezerowej długości dąży do nieskończoności..

Istnieją obiekty fizyczne (np.