Zasięg wynosił 6670 mil morskich przy prędkości 11 węzłów i 2900 Mm przy 24 w. Zapas paliwa płynnego wynosił 1450 ton. Okręt miał cztery turbogeneratory o mocy po 200 kW i trzy agregaty prądotwórcze o mocy po 120 kW.
Wyposażenie Według projektu okręt miał być wyposażony w dwie katapulty dla dwóch wodnosamolotów rozpoznawczych CAMS 37, lecz nie zostały one zainstalowane ani zamówione. Wodnosamoloty były przenoszone na pokładzie i wodowane za pomocą dźwigów, co ograniczało ich praktyczne zastosowanie. Od października 1938 do maja 1940 roku używano zamiast nich łodzi latających Loire 130.
Służba 6 października 1931 okręt został oddany do służby, już cztery dni później wypływał w swój pierwszy rejs szkoleniowy do Ameryki Łacińskiej. Do 1939 roku odbył wiele rejsów szkoleniowych. W maju 1940 r. okręt wraz z krążownikiem „Émile Bertin” i lotniskowcem „Béarn” uczestniczył w ewakuacji rezerw złota Banku Francji do Halifaksu w Kanadzie. Po podpisaniu przez Francję rozejmu w Compiègne krążownik został internowany na Martynice. 3 czerwca 1943 okręt wstąpił do sił Wolnej Francji. Krążownik przy udziale okrętu warsztatowego USS Vulcan został przezbrojony, dotychczasowe działka i karabiny plot zostały zastąpione przez działka Bofors 40 mm i 20 mm Oerlikons.