Ostatecznie trafiła do Bristolu przed czerwcem 1224, gdzie była odwiedzana przez króla"Pleas of the Crown for the Hundred of Swineshead and the Township of Bristol" Edward James Watson, s.66.
Choć Henryk ustanowił prawo mające zapobiec legalnej sukcesji Eleonory, od 1223 roku wraz ze swymi poplecznikami podjął starania, aby nadal trzymać ją w areszcie. Sam wybierał strażników, których często wymieniano. Wśród nich znaleźli się: Engelard z Cigogné, Walter z St. Audoen, Ryszard z Landy, Gilbert z Greinville, Ralf Musard, Robert Lovel i Mateusz z WalopA description of the close rolls in the Tower of London: with an account of the early courts of law and equity. Thomas Duffus Hardy, ss.139-147. Pomimo tego Eleonora była traktowana jak szlachcianka; odnotowano także, iż dostawała liczne podarunki od rodziny królewskiej – dziczyznę, owoce, orzechy i wina. Była odziewana w odpowiednie, choć nie wykwintne ubrania. Od 1225 roku otrzymywała pensję. Henryk wysłał jej 50 jardów lnu, trzy podwiki, 50 funtów migdałów i rodzynek oraz kosz figRoyal palaces: an account of the homes of British sovereigns from Saxon to modern times by Olwen Hedley, s. 76;