Król kazał jej także napisać list do bretońskich baronów i kleru, opisujący jej życie w uwięzieniu, wyrażający nadzieję na oswobodzenie oraz zachęcający ich do przybycia do Anglii celem wynegocjowania jej uwolnienia. Jest to jedyny zachowany dokument napisany przez Eleonorę. W maju została przeniesiona do Salisbury.
W 1209 roku król Szkocji Wilhelm I Lew wysłał do Jana swoje córki, Małgorzatę i Izabelę, jako zakładniczki; obie królewny były przetrzymywane w zamku Corfe wraz z Eleonorą. W czerwcu 1213 roku Jan przesłał zakładniczkom zielone szaty, płaszcze podbite jagnięcą skórą oraz letnie trzewiki. Czasem zezwalano im na przejażdżki w obstawie strażników. Eleonora dostała ciemnozielone szaty i peleryny z batystu oraz kapelusze lamowane gronostajem.
W 1213 roku Jan użył Eleonory próbując zmusić Piotra I Mauclerka, męża Alicji i współwładcę Bretanii do wejścia w sojusz z Anglią, kusząc go tytułem hrabiego Richmondu;